WAARDEVOL

29 mei

WAARDEVOL

In de omgang met mensen, vele jaren lang, kom je ze tegen, lieve, begripvolle, ondersteunende, ja bijzondere, mensen in elke omstandigheid. Mensen met wie je wederzijds meeleeft.

Omdat je dat als normaal ervaart spreek je je eigenlijk zelden uit over je gevoelens bij zulk fijn contact, zo gewoon is het voor je.

Toch merk ik dat je, als “tegenprestatie”, je wel moet uiten.

Daar kom je achter in beroerde omstandigheden. Dan zijn ze er en zo helder als glas besef je dat je blij bent omdat je die mensen hard nodig hebt.

Juist in mijn laatste jaren besef ik hoe belangrijk ’t is dat je jezelf geeft aan de ander, open en eerlijk. Ja, normaal, maar het benadrukken door woorden en houding is oh zo belangrijk. Dat leer je in de loop der jaren, weet ik nu.

Wat je geeft krijg je terug, een advies van mijn moeder destijds, ben ik nooit vergeten, nou ja soms even als ik te veel met mezelf bezig was.

In het verleden dacht ik nog wel eens: iedereen moet me aardig vinden, leuk en charmant dan ben ik een vriend voor die ander. Mis. Als je van nature van mensen houdt en dat ook uitstraalt, is zo’n gedrag 100% beter.

Een mens groeit naar een vriend(in) toe in de jaren dat je ze kent. Vriend(in) voor het leven.

Ik heb geleerd wanneer je vrienden door normale omstandigheden uit het oog verliest, dan is dat heel normaal. Ieder heeft een eigen leven en uit het oog betekent niet uit het hart, dat is duidelijk.

Mijn hele leven had ik vaak het gevoel alleen te zijn. Enigst kind, kleine familie, dat heeft daartoe bijgedragen. Maar ook de tijd waarin ik ben geboren en opgegroeid. Alles was niet te vergelijken met het nu en heden.

En daar kun je je voordeel mee doen, nu!

Bert, 28 mei 2019

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *