HOBBY’s

15 mrt

Hobby’s

Wat voor hobby heeft u? Knutselt u?

Wanneer die vraag aan mij werd gesteld, zat ik met een mond vol tanden. Hobby? Mijn antwoord was zo algemeen ; “nee knutselen dat is niet aan mij besteed maar, nou ja, lezen, tekenen, schilderen en zo”.

Nu wist ik al dat de volgende vraag zou luiden: wat tekent u alzo?

“Van alles” was mijn veel vragen opwekkend antwoord. Zo’n vraag om nadere toelichting kwam dan ook: Huizen? Bloemen? Portretten?

In een valse gedachte dacht ik aan ”naaktporteten”. Maar dat zou niemand geloven, ook die ene man tegenover mij niet. Dus antwoordde ik maar simpel: “landschappen”.

Ik zag dat de man weinig geloof had in mijn antwoord alsook in mijn hobby van tekenen. “Goed, meneer, dan weet ik genoeg”.

Zo ging dat altijd. Ik had geen hobby, anders dan verzamelen. Ja, inderdaad postzegels, voetbalplaatjes en meer van dat soort fraais.

Maar toen was ik tien jaar.

In mijn latere leven leerde ik steeds meer en vaker, dat ik erg onhandig ben geboren. Twee linker handen. Uitsluitend met deskundige vrienden kwam ik wel eens tot iets. Zoals het verzorgen van een radio uitzending in ziekenhuis Hoog Laren. Samen met die vriend maakten we hoorspelen, verzorgden wij muziek voor de zieken. Leuke hobby, iedere week.

Nu ben ik tachtig jaar. Een laatbloeier voor hobby’s. Nou ja, ik schrijf al jaren korte verhalen op een Blog/internet, mijn stukjes, en zelfs vijf jaar lang een column in een huis aan huisblad.

Daar kon ik al mijn verhalen kwijt, en nu op Google, Bert’s Verhalen, dat lijkt op een hobby. Toch?

Dat gaat me uitstekend af en het lijkt erop dat dit een basis is om verder te gaan . Bij toeval kwam ik in aanraking met het Wijkrestaurant. Naast een verzorgingstehuis. Daar kunnen ouderen hun hobby’s kwijt. Zoals o.a sjoelen,dammen, noem maar wat voor de ouderen leuk is om te doen. Daarbij komt natuurlijk ook het ontmoeten van elkaar. Leeftijdsgenoten.

Dat bracht mij op het idee om met Valentijnsdag iets te doen. Een paar liefdesliedjes zong ik en ik las voor uit eigen werk.

Maar het gaat verder. Nu is er voor ouderen een Theater cursus van tien weken met aan het einde een voorstelling. Bedacht door een man die het noemde : Onbegrensd theater. Ik heb mijn deelname bevestigd. Vrienden om me heen roepen in koor: Doen! Een hobby op het end. Happy end!

Bert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *