Het schoolleven tussen 1945 en 1951 Het gymlokaal (2)

17 aug

Ineens was het er ’t Gymlokaal. Dat was nieuw. Bij het begin van mijn schoolleven was er niks. Ook geen gym lokaal in 1945.

Maar nu een jaar later wel. Met een echte gym meester.

Bescheiden nog in apparatuur, dat wel, maar het begin was er.

Een wandrek, bruggen, ringen, rekstokken, bokken, ballen en stokken.

In de loop van de tijd leerden we ermee om te gaan.

De balspelen waren direct populair, Daarna volgden het bok springen.

Van de andere kinderen zag ik dat zij over de bok sprongen. Hoe laag de bok ook stond, ik kwam er niet overeen. Ik was sterk genoeg, want bij mij viel de bok om als ik er tegenaan sprong.

Dat was de eerste keer dat ik moest erkennen niet echt sportief te zijn.

Soms was de bok een medeleerling die dan voorover gebogen stond, handen op de knieƫn en ook daar kwam ik niet overheen maar strandde bovenop de rug van de arme jongen.

Zaalvoetbal? Wanneer een team werd gekozen ging dat met grote aarzelingen. De besten waren direct in het team, maar degenen die niet zo goed waren,bleven vaak aan de kant staan, voel je ‘m? Ja, dan had ik pauze.

In de ringen kon je het zwaantje maken. Dat kon ik ook, maar hoe er weer uit te komen, dat was een probleempje.

De rekstokken? Dat viel nog wel mee, het zwaaien met de benen ging vlot maar om dan ook nog es een been over de armleuning te doen. Wie bedenkt het? Apenspel aan het wandrek. Er was altijd wel een schlemiel die getikt werd en afviel. Inderdaad.

Vanaf die tijd moest ik erkennen dat ik een stijve hark was, net zoals mijn gym leraar sprak. Toen ook nog eens in het sportfondsenbad in Amsterdam de zwemjuffrouw mij wekenlang achter een plankje liet zwemmen zonder dat ik een slag leerde , ja toen wist ik dat ik nooit een sportkampioen zou worden.

Ik schrijf dit niet met groot plezier, ook niet met spijt, maar gewoon als feit. Ik troost me met de gedachte dat ik veel andere zaken goed deed.

De beleving op school herinner me nog als heel fijn, maar niet bij het gymmen. De hekel aan bewegen zou mij in de latere jaren opbreken.

08/2019 Bert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *