EMANCIPATIE

16 aug

(Dit is een lang verhaal. Je kunt het overslaan. Maar vrijheid, gelijkheid zijn nodig om te leven. Dus neem je tijd)

EMANCIPATIE- BEWEGING-BELEID

Een emancipatie beweging die ernaar streeft gelijkberechtiging van een

achtergestelde groep. Belangrijke punten: vrijheid en gelijkheid.

Wat staat dat er mooi. Wat komt daarvan echt in een beleid van overheden terecht?

Wat zijn achtergestelde groepen? Voorbeeldje. Toen in Amerika de slavernij werd afgeschaft maakte een emancipatiebeweging zich sterk voor de emancipatie van de vroegere slaven. Vrijheid en gelijkheid dus.

Helaas was er een burgeroorlog voor nodig om enigszins die voorrechten te krijgen. Tot op de dag van vandaag bespeur je nog steeds daar de verschillen in gelijkheid tussen zwarte en witte mensen. Een blijvende strijd dus.

In Nederland stak het feminisme de kop op voor gelijke rechten voor vrouwen in onderwijs in de politiek en op het gebied van seksualiteit.

Maar ook bewegingen die opkwamen voor mensenrechten en arbeidsbewegingen voor het recht op arbeid en omstandigheden.

Waartoe heeft dat allemaal geleid. Tot op de dag van vandaag bestaan er neg steeds groepen of individuen die het vrouwenrecht in Nederland ontkennen,

Het bovenstaande staat allemaal in boeken, overeenkomsten in beleidsafspraken maar wat komt daarvan in de praktijk terecht?

Met voorbeelden uit de dagelijkse praktijk van nieuwsgaring leer je dat vrouwen in een achtergestelde groep aanwezig zijn, nog steeds.

Het laatste nieuws daaromtrent is het percentage van vrouwelijke burgemeesters, vandaag in het NOS journaal en elders bericht.

Dat bedraagt 29 % en dus is 71 % een mannelijke burgervader.

Nou ja, hoor ik je zeggen, wat maakt dat uit?

Dit verschil in vooral publieke functies vind je overal terug. Iedere kabinetsformatie wordt weer geplaagd als de vaststelling bekend wordt hoeveel ministers, oud-staatssecretarissen zijn er van het mannelijk geslacht en hoeveel vrouwelijke functionarissen zijn er.

Als je gaat tellen dan zie je dat de mannen meer in tal zijn dan de vrouwen.

Juist die overheid zou het voortouw moeten nemen door de gelijkstelling van mannen en vrouwe in de politiek.

Nog erger is het in de sport. Vrouwenvoetbal heeft echt moeten vechten om te bewijzen dat ze ook kunnen voetballen en zelfs internationale prijzen kunnen winnen.

Als ik dan lees wat een “voorzitterlijke” man uit die sport in volledige

discriminatieve bewoordingen verkondigt, als hij zich uitspreekt over vrouwelijke scheidsrechters, dan rijzen mijn grijze haren zich te berde.

Tenslotte, emancipatie voor vrouwen is nog lang niet voltooid.

Dat geldt ook voor heel dichtbij, de vrouw, de moeder in het gezin heeft vaak een andere status dan de man, de vader in het gezin. De man beschouwt zich dikwijls nog steeds en volledig ten onrechte als Hoofd van het gezin. Ouderwetser kan het niet.

Mag ik nog één keer uit mijn verhaal citeren waar mijn vader bemerkt als de stadsbus voorrijdt dat er een vouw achter het stuur zit en dat ook hardop kenbaar maakt. Om aan het einde van de rit haar te complimenten voor haar rijkunst.

08/2019 Bert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *