DE AUTO

8 okt

Mijn ouders hebben nooit een auto gehad.

Mijn grootouders huurden soms een auto voor een tochtje naar Limburg.

En wij? Wij kochten een eerste auto toen we er geld voor hadden.

Het werd een beige Simca 1000, tweede hands, misschien wel derde hands. Maar voor ons was het een voiture, een slee zo gezegd.

We deden het ermee. De motor zat achterin en voorin moesten we iets zwaars leggen, anders zwiepte hij bij wind teveel van de ene kant van de weg naar de andere. Zakjes kolen deden het goed voor het gewicht of een zak aardappelen.

Na een tijdje kwamen er erachter dat we toch de malaise van een ander hadden gekocht. Weer gingen we op zoek bij de dealer en ja daar stond een fonkelnieuwe Simca 1000 in het rood.

Die werd het. Maar we hadden de smaak te pakken en toen we op een dag naar het werk gingen zagen we onderweg een trailer met daarop nieuwe auto’s. Prachtig.

Een paar dagen later waren we de eigenaar van een Solana en we kregen erbij een diepvries combi.

Het bleek dat deze auto zo duur was in het rijden dat we na een tijd besloten een andere auto te kopen. Wel een nieuwe,

Dat werd weer een Sima, ditmaal 1100 of 1300?

We waren nu verknocht aan het auto bezit, ongelofelijk wat een luxe?!? Heel anders dan met het openbaar vervoer te reizen, nogmaals een luxe zeiden we toen.

En in januari 2018? Weer halen we een nieuwe auto uit de showroom, een Renault Clio Estate. Alles erop en eraan anno 2018

Nog steeds is er dat gevoel van tjonge, wat fijn, tevredenheid troef en vertrouwend op een veilig rijden.

En in september 2019? Bewust mijn rijbewijs niet verlengd,

Het vertrouwen in mijn veilig rijden was er niet meer, dus….

Bert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *