WILLEN ZIJN

23 mrt

WILLEN ZIJN

Zo zou ik willen zijn, als die schrijver

zijn boeken worden gelezen, ook na zijn dood

Zo zou ik willen zijn, als die schilder

zijn doeken worden bewonderd, ook na zijn dood

Zo zou ik willen zijn, als die zanger met die mooie stem

zijn liederen worden gehoord, ook na zijn dood

Zo zou ik willen zijn als een mens die iets nalaat

waardoor verdriet na mijn dood niet bestaat

Ieder mens is uniek, dat lijkt een waarheid

maar niet iedereen is zó uitzonderlijk als die ene

die vanuit een grote gave schildert, zingt of schrijft

die uitstijgt boven alle mensen, zo’n buitengemene

één waarvan men zegt dat zijn boek fantastisch is

prachtig is zijn schilderij of luister naar zijn lied

alles wat dat mens maakt of doet is niet mis

mensen die gewoon werken, krijgen die bewondering niet

zou ik echt wel zo willen zijn? Is bewondering dan mijn wens?

Nee, dat is maar schijn, een dom verlangen niet meer dan dat

natuurlijk laat ook ik iets na aan anderen, ik ben tenslotte mens

ook zonder al die gaven, die ik bij anderen zo benijd is het zat

al die heerlijke herinneringen aan een prachtig leven samen

met zoveel lieve mensen om ons heen, die ze met ons deelden

nooit is er spijt dat wij juist die mensen tegenkwamen

nooit is er een moment geweest dat wij ons met hen verveelden

en al leest niemand mijn stukjes die zwerven ergens op een zolder

waar ze toch worden gevonden met mijn naam erop levensgroot

dan, ja dan, weet ik zeker, zal men lachen, toch nog lachen om al die kolder

Bert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *