SLIKKEN

15 mrt

SLIKKEN

Heb jij dat ook wel eens? Dat je moet slikken, figuurlijk. Slikken op een moment dat het je teveel wordt. Schrikken en slikken. Dat is het eigenlijk.

Even kun je niets zeggen. Je wordt stil. Of je wordt boos. Hangt er helemaal vanaf waarom je moet slikken. Ingewikkeld hé?

Het gaat altijd in een gesprek met een ander. Die zegt wat, waarvan je denkt ben je nou helemaal?

Toch komt het heel vaak voor. De vraag is nog wel: is het een belediging die je niet aankan, omdat het onrechtvaardig is, oneerlijk misschien wel.

Het ervaren van onrecht geeft altijd aanleiding tot verontwaardiging bij mensen.

In de hele wereld komt onrecht voor. Aan volkeren, wegens ras of geloof of geaardheid, geslacht, noem het maar.

Dat geeft dikwijls een collectief volksverzet.

Zulk verzet pikt het niet en slikt het zeker niet.

Onrecht kan heel lang duren, maar het is mijn overtuiging dat het eens zal (moeten) verdwijnen,

Bijvoorbeeld; emancipatie. Gelijkheid voor man en vrouw. Wat is daar wereldwijd van terecht gekomen?

De man is in onze wereld nog steeds de baas, nou ja niet in mijn wereld.

In mijn leven heb ik éénmaal een voorbeeld meegemaakt dat iemand geen moment dacht aan emancipatie! Nota bene mijn eigen vader.

Voorbeeldje: er komt een bus bij de halte aanrijden waarmee wij naar Amsterdam willen rijden.

De deur gaat open en mijn vader roept luid en duidelijk: Annie er zit een vrouw achter het stuur!

Ik moet flink slikken. Mijn moeder ook.

Aan het einde van de busrit loopt mijn vader naar voren in de bus en sprak tegen de chauffeur : mevrouw u heeft voortreffelijk gereden.

Weer slik ik. Thuisgekomen heb ik mijn vader duidelijk proberen te maken dat het echt niet kon wat hij had gedaan.

Gelukkig ben ik niet zoals hij: waar ik maar kan, maak ik duidelijk dat man en vrouw gelijk zijn altijd! Ik geloof in de emancipatie man/vrouw.

Bert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *