PARELGENOTEN

13 sep

PARELGENOTEN

Dit verhaal schrijf ik vanuit nostalgische gevoelens.

Het vertelt over twintig jaar wonen met mensen die onze beste buren waren. Allemaal woonden wij op de Parel. Ieder in een eigen eengezinshuis. Met tuintje voor en tuintje achter. Twintig jaar lang. Meeleven met elkaar. Getuige zijn van iedere verandering in het gezin. Beschuit met muisjes, huwelijksfeesten, hoeveel jaar? Zo veel?

Veranderingen in het werk, in hun families, we waren op de hoogte en leefden mee.

Feestjes met elkaar waar maar mogelijk was, verjaardagen wisten we te onthouden en we waren bij elkaar.

Klussen in huis en daar buiten in de tuin met een voorganger in de actie. Gezamenlijk een heel grote klus uitbesteed en in perfect overleg.

Met z’n allen een plaats in Nederland uitkiezen waar we een weekend met elkaar doorbrachten, onvergetelijk. Altijd in goede harmonie.

Nooit een klef geheel, altijd was er die vrijheid om mee te doen, of niet.

Na ieder feest kwam de Parelcourant uit waarin nog maar eens werd vastgelegd hoe gezellig het was geweest. Die werden bewaard in de keuken lade.

Een gezin verhuisde naar een Verweg plaats.

Een gezin verhuisde binnen de woonplaats.

Desondanks bleef het contact bewaard. De ontmoetingen werden minder frequent maar bij bijzondere data en gebeurtenissen waren we weer bij elkaar.

Tot ook wij, mijn gezin, verhuisden. Wij bleven wederzijds op de hoogte van het reilen en zeilen van elkaar, maar anders.

Binnenkort zien we elkaar weer eens. Wat voor verhalen zullen we horen?

Bert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *